Ben Dragstra
TROTS, NIET VERLEGEN!
Wat ik echter zie is geen trots, eerder verlegenheid. Misschien ook juist omdat er geen eenduidig beleid is. De leger afdelingen bepalen zelf hoe ze omgaan met homoseksualiteit. Dat biedt natuurlijk voordelen: zo kan de praktijk voorop lopen op een organisatie die ergens misschien nog niet aan toe is. Maar het zorgt ook voor willekeur: het zou niet uit hoeven maken of je in Amsterdam of ergens anders woont! Het is dan ook een spannende dag vandaag: de territtoriaal commandant, onze ‘hoogste baas’, neemt de bundel in ontvangst… Is de legerleiding er inmiddels aan toe zich uit te spreken? Majoor Bosshardt was een van de eersten om mij te steunen: ‘jouw leven ziet er anders uit dan je voor jezelf had durven hopen’. Maar het leger is echt ‘mijn kerk’. Het biedt mij de mogelijkheid mijn geloof in God handen en voeten te geven. Ik ken de heilssoldaten ook als een club praktische, pragmatische christenen, heel erg goed in het –respectvol- omgaan met diversiteit en pluriformiteit in de samenleving. Vanwaar dan die interne verlegenheid? Waarom zeggen we dan niet: ‘jullie horen er volledig bij!’? En durf dit dan ook theologisch te onderbouwen en uit te dragen. In 1865 liepen we als Leger voorop: toen gaven we de vrouwen gelijke rechten. Dat hebben we theologisch onderbouwd, een sprong vooruit nemend in de geschiedenis. Laten we dan ook nu voorop lopen en meegaan met de tijdgeest. Geef handen en voeten aan de praktijk, want homoseksualiteit zou geen issue meer moeten zijn, dat ligt achter ons, is geschiedenis! -------------- Uniform uit de Kast, Narratio Gorinchem ISBN 9789052638867 |