logoArea

Dialoog bij HCC Vikaash in Amsterdam Zuidoost

“Laten we de ruimte voor homoseksualiteit en homoseksuelen binnen het Hindoeïsme  zichtbaar maken’.

Het gebouw van het Hindoestaans Cultureel Centrum Vikaash was op 30 mei 2010 de plek waar een kleine dialoog werd gehouden. Dit was het resultaat van een gezamenlijke inspanning van Malaica en Vikaash: één van de strategische alliantiepartners van Malaica. Deze dialoog is onderdeel van een serie dialogen die in samenwerking met Vikaash georganiseerd worden in 2010.
Verbreding en verdieping zijn speerpunten van De Dialoog in 2010. Op drie manieren heeft dit gevolgen gehad voor deze dialoog. In de eerste plaats zijn uitsluitend Hindoe geestelijken – pandits en pandita’s - uitgenodigd voor deelname aan de dialoog. Er waren ongeveer 23 mannelijke en vrouwelijke Hindoe geestelijken uit heel Nederland aanwezig. De stromingen die zij vertegenwoordigen lopen uiteen van orthodox tot liberaal. In de tweede plaats mocht de dialoog zich verheugen op stevige media-aandacht. Naast een redacteur van het dagblad Trouw was er een reportageteam van de landelijke Hindoe omroep ‘OHM’ aanwezig. Het unieke karakter van deze dialoog heeft zeker een rol gespeeld bij de media-aandacht. Het was immers voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis dat een zo divers gezelschap van Hindoe geestelijken zich in het ‘openbaar’ zou buigen over het thema ‘homoseksualiteit’. Ten derde werd gebruikgemaakt van de inbreng van een homoseksuele man van  Hindoestaanse afkomst.  
De bijeenkomst werd geopend middels een gebed. Hierna nam John Goring van Malaica het woord. Hij lichtte kort nut en noodzaak van de dialogen toe en benadrukte dat het uitdrukkelijk niet de bedoeling was om homoseksualiteit te propageren. Acceptatie en ruimte voor homoseksualiteit binnen religieuze gemeenschappen zijn nadrukkelijk de doelen van De Dialoog.
Dialoogbegeleider - Romeo van Geenen – bouwde de dialoog op rondom een aantal thema’s.
a.    De onzichtbaarheid van homoseksuelen binnen de Hindoestaanse religieuze gemeenschappen;
b.    Het homohuwelijk binnen Hindoestaanse religieuze gemeenschappen;
c.    Ruimte voor homoseksualiteit en homoseksuelen binnen het Hindoeïsme;
Belangrijkste elementen uit de dialoog over deze thema’s:
a.    Onzichtbaarheid
-    In tegenstelling tot hetgeen sommige geestelijken beweerden, is homoseksualiteit wel degelijk een groot taboe binnen de Hindoestaanse gemeenschap. Een taboe waarbij het mogelijk schenden van de familie-eer een grote rol speelt. Niet te ontkennen valt dat dit taboe zelfs leidt tot gevallen van zelfmoord onder Hindoestaanse homoseksuelen. Er werd melding gemaakt van de inzet van gebedsgenezers die homoseksuelen van hun homoseksualiteit proberen te genezen (homohealings). Het merendeel van de geestelijken was van mening dat de positie van homoseksuelen binnen de Hindoestaanse religieuze gemeenschappen verbeterd moet worden;
b.    Homohuwelijk
-    De rituelen behorende bij de huwelijksvoltrekking zijn volledig gericht op het huwelijk tussen man en vrouw. Bij die gelegenheid worden er mantra’s uitgesproken die uitgaan van het produceren van nakomelingen. Volgens de geestelijken is dit één van de praktische bezwaren tegen het voltrekken van een huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht;
-    Volgens een geestelijke kent het Hindoeïsme wel 8 soorten huwelijken. Eén daarvan is de zegening van het samenleven van 2 mensen. Dit ziet hij als een goed alternatief voor de volwaardige huwelijksvoltrekking;
-    Een jonge geestelijke is tegenstander van het creëren van een speciale mantra voor een huwelijk tussen homoseksuelen. Hij vindt dat homoseksuelen juist moeten accepteren dat het huwelijk niet voor hen is weggelegd;
-    De homoseksuele man gaat dit jaar trouwen met zijn vriend. Zijn huwelijk hoeft niet zo nodig ingezegend te worden door een priester. Hij heeft er ook geen moeite mee dat sommige rituelen (het huwelijk) alleen weggelegd zijn voor man en vrouw;
c.    Ruimte voor homoseksualiteit en homoseksuelen
-    Op dit punt is er redelijk veel eensgezindheid. Een geestelijke bespeurt dat er binnen het Hindoeïsme flink wat ruimte is voor een meer liberale interpretatie daarvan. Hij roept op om deze ruimte te inventariseren en zo meer acceptatie  van homoseksualiteit en homoseksuelen te creëren binnen het Hindoeïsme.
Conclusies:
-    Homoseksualiteit blijft een taboe-onderwerp binnen het Hindoeïsme. De mate waarin dit zich manifesteert, is verschillend. Onder geestelijken heersen orthodoxe maar ook liberale opvattingen;
-    De meeste geestelijken zijn bereid om meer ruimte voor homoseksuelen te creëren binnen hun religieuze gemeenschappen;
Er is interpretatieruimte binnen het Hindoeïsme waardoor er meer ruimte voor homoseksualiteit en homoseksuelen gecreëerd kan worden. Een aantal geestelijken is bereid om die ruimte te verkennen en vast te leggen. Malaica zou deze geestelijken hierbij kunnen begeleiden.