logoArea

Dialoog bij Secret Garden in Amsterdam: “Ik ben anti-homo, het is onnatuurlijk”.

Op donderdag 22 december 2011 organiseert Stichting Malaica samen met Secret Garden en jongerencentrum Oportuna een vervolg-dialoogavond. Een groep van 20 Marokkaanse en Tunesische jongeren komt bij elkaar om met een groep Arabische (homoseksuele) mannen te praten over homoseksualiteit.

De groep - jongens en meisjes - krijgen eerst een slideshow te zien die gemaakt is door Secret Garden, waarin verschillende homoseksuelen te zien zijn met inspirerende quotes. Daarna begint de dialoog met het verhaal van een aanwezige arabische homoseksuele man. Zijn verhaal roept vragen op bij de groep; een van de jongeren  vraagt bijvoorbeeld of het een keuze is geweest. Hierop antwoord de Arabische man ‘als ik het zou kunnen veranderen, zou ik dat doen, maar het is geen keuze’. Een jongen roept ineens ‘ik ben anti-homo, het is onnatuurlijk’. Hierop reageert hij met 'ook in de natuur komt het voor, er zijn vogels die met hetzelfde geslacht seks hebben’. En ook: ‘het is je eigen interpretatie, hoe je de Koran begrijpt’. Dit wordt door de jongeren beaamt.

Wanneer het gesprek over de islam en homoseksualiteit gaat, begint de discussie hoog op te lopen en wordt het rumoerig. De dialoogbegeleider neemt het over en vraagt of de discussie over de islam gesloten kan worden. Het gesprek wordt voortgezet. ‘Ik vind dat iedereen elkaar in zijn waarde moet laten’ zegt de jongerenwerker.

Het gesprek begint over discriminatie en weer dreigt de discussie hoog op te lopen. ‘Wat ik niet snap, is dat een Marokkaanse jongen die geweigerd wordt bij een club, die vernedering, die pijn die hij voelt, dat hij iemand anders hetzelfde aandoet als hij een homo uitscheldt’ zegt de ervaringsdeskundige. Hij vraagt aan de jongens waarom zij als ze alleen zijn wel homoseksualiteit accepteren en in een groep ineens veranderen. ‘Dat klopt, dat is gewoon machogedrag, dat is stoer doen’ beaamt een Marokkaanse jongen.

‘Ik zou het niet zeggen als ik homo zou zijn. Ik vind het als hetero al heel moeilijk om mijn gevoelens te uiten, laat staan als ik homo zou zijn’ zegt een Marokkaanse jongen. ‘Ik zou mijn ouders verliezen’ gaat hij verder. De ervaringsdeskundige reageert ‘dat dacht ik op jouw leeftijd ook, maar toen ik onafhankelijk werd heb ik het verteld, en dan kan het’.

‘Heel vaak hoor je homo’s het bij voorstellen al benoemen, maar wij zeggen ook niet dat we hetero zijn, waarom voelen ze de drang?’ vraagt een Tunesisch meisje. Daarop reageert de dialoogbegeleider ‘maar dat doen Marokkanen ook, hoi ik ben Fatima en ik ben Marokkaan’. ‘Hiermee laat een homo zien dat het niet normaal is om homo te zijn’ reageert hetzelfde Tunesisch meisje. ‘Ze onderscheiden zichzelf door het te benoemen’ reageert een Marokkaans meisje.

De dialoogbijeenkomst, die voor de meeste aanwezige jongeren een vervolg was, lijkt het begrip dat ze hebben te vergroten. Ze staan er voor open, ze zijn aanwezig, ze respecteren elkaar ondanks dat ze het accepteren of niet.

Vervolgens wordt de avond feestelijk afgesloten met couscous, Arabische muziek en buikdans. Aansluitend gaan de jongeren nog naar homokroeg The Queens Head om verder te praten.