Dialoog met rastafari’s in Rotterdam ‘Ook homo’s zijn kinderen van God’
Rotterdam kent een bloeiende gemeenschap van rastafari’s. Dit was één van de redenen om daar op 28 mei 2011 een dialoog te houden. Het betrof de tweede in een serie van drie dialogen die georganiseerd werd door het Humanistisch Verbond en Franklin Esajas: een bekende binnen de rastafari- beweging in Nederland. Deborah Babel had de leiding over deze dialoog waar 11 mannen en vrouwen aan deelnamen. Er waren helaas geen homoseksuele deelnemers. Na een aanvankelijke toezegging zagen zij af van deelname aan de dialoog. Hun vrees voor een onheuse bejegening door rastafari’s speelde hierbij een belangrijke rol. Na uitleg over de spelregels van de dialoog, werd gestart met de basisvraag: ‘wat betekent rasta voor jou?’ Het gros van de deelnemers beantwoordde deze vraag met: ‘rasta is liefde: liefde voor de medemens.’ Deze liefde gold echter niet in alle gevallen voor homoseksuelen. Een aantal deelnemers had namelijk duidelijk moeite met homoseksualiteit. Dit gegeven was een goede opstap voor een dialoog tussen de deelnemers. De dialoog dwong de tegenstanders van homoseksualiteit in ieder geval tot het nadenken over de consequenties van hun standpunten. Het is bijvoorbeeld makkelijk gezegd dat een echte rasta geen homo kan zijn. Duidelijk werd dat de aanhangers van deze gedachte zich niet realiseren hoe discriminerend deze gedachte is. Het betekent immers dat de rastafari-beweging homoseksuelen met een voorkeur voor het rastafari geloof zou moeten uitsluiten. Over die consequentie was helemaal niet nagedacht. Evenmin was nagedacht over de consequenties voor rastafari’s die nu niet alleen homoseksueel zijn maar ook lid van de rastafari-beweging. Moeten die geroyeerd worden uit de beweging of niet? Waarom zijn er bezwaren tegen de Amsterdamse Gay Pride en Canal Parade terwijl het jaarlijkse Rotterdam Carnaval op bijval mag rekenen? Er waren bezwaren tegen de adoptie van kinderen door homoparen. Adoptie werd echter wel geaccepteerd als het adoptiepaar bestond uit twee vrouwen en afgewezen als het twee mannen betrof. Dit onderscheid was slechts gebaseerd op de aanname dat vrouwen beter zijn dan mannen als het om opvoeden gaat. Onomstotelijk bewijs voor deze aanname is er echter niet. Conclusie: Ook de rastafari-beweging is geen gesloten front als het gaat om de opvattingen over homoseksualiteit. Er is een brede diversiteit aan opvattingen. Dit biedt mogelijkheden om de dialoog over homoseksualiteit binnen de rastafari beweging zelf op gang te brengen; Vervolgdialogen moeten georganiseerd worden met deelname van homoseksuelen. De opvattingen van sommige rastafari’s over homoseksualiteit zijn weliswaar negatief maar niet van dien aard dat zij geen respectvolle dialoog kunnen voeren met homoseksuelen |