logoArea

Dialoog met Marokkaans- Nederlandse meiden: Als ik wat met een ander meisje wil, dan doe ik dat gewoon!

Op dinsdag 25 oktober 2011 organiseert jongerencentrum Oportuna in Amsterdam Nieuw-West een dialoogbijeenkomst over homoseksualiteit. Een groep van ongeveer 10 meiden, tussen de 13-22 jaar, komt bij elkaar om samen het gesprek aan te gaan. De meeste meiden zijn van Marokkaanse afkomst  en zijn weleens eerder in aanraking geweest met een homo of lesbienne in hun eigen omgeving.

Dit is de tweede dialoog die wordt gehouden bij Oportuna. Deze keer is het alleen met meiden en wordt er iets meer gesproken en gediscussieerd door de meiden. De meiden zijn erg giechelig in het begin. Het ijs wordt gebroken door samen een kennismakingsactiviteit te doen. De meiden stellen zich voor aan de hand van hun sleutelbos, waar is elke sleutel voor, en wat betekenen alle verschillende sleutelhangers.

Na de kennismakingssactiviteit wordt er gevraagd aan de meiden of ze zichzelf kunnen zijn in de buurt en of ze zich veilig voelen.  De meeste meiden geven hun eigen buurt in Amsterdam een cijfer tussen de 8 en 10. Eén van de meiden met hoofddoek voelt zich niet gediscrimineerd in Amsterdam. Wel heeft ze weleens een incident meegemaakt tijdens het stemmen dat een man op haar afkwam en riep: “Haal die hoofddoek van je kop af. Ze was in shock, maar dacht bij zichzelf “laat maar”.

De link wordt gelegd naar hoe zou het zijn als een groep Marokkaanse jongeren een homo uitscheldt. De meiden reageren verschillend: “ Als het een meisje zou zijn, zou ik er wel wat van zeggen” en “ Een homo kan toch ook voor zichzelf opkomen”. De meiden zijn erg giechelig. Eén van de meiden zegt: ‘Vaak wordt er gedacht dat als je met een homo praat, dat je er zelf ook een bent”.

Peter gebruikt Marokkaanse woorden, wat erg ontwapenend werkt. De meiden moeten lachen, maar voelen zich begrepen. Je merkt dat de meiden zich op hun gemak voelen, en vragen heel spontaan aan Peter: “Peter, wil je misschien ook een relatie hebben met een Marokkaan?”

Eén van de meiden zegt: “ Ik ben weleens naar een homobar geweest, Habibi Ana”. Sommige meiden lachen haar uit, maar dan zegt ze: “Ja echt, dan wordt ik niet betrapt door mijn broer, want die komt daar niet”. Eén van de gespreksleiders zegt: “Heel veel jongens zeggen dat ze hetero zijn op zulke plekken, maar eigenlijk zijn ze homo.” De meiden zijn heel erg nieuwsgierig en enthousiast en roepen : “Zullen we samen met z’n allen naar Habibi Ana gaan?”

Eén van de meiden vraagt heel nieuwsgierig, “Is er verschil tussen lesbisch zoenen en normaal zoenen?”  De groep begint te lachen en vindt het een beetje een gekke vraag, totdat één van de meiden zegt, “ Nou, ik ging zoenen met mijn vriendin om te oefenen om te zoenen met een jongen die ik leuk vind.”

Samen wordt er nagedacht wat we met z’n allen kunnen doen om discriminatie van homoseksuelen te verminderen. De meiden zijn erg druk en hebben veel ideeën. Eén van de meiden roept: “Kunnen we geen feest organiseren met hetero’s en homo’s?” Eén  van de meiden zegt: “Als als ze het niet eens zijn met homoseksuelen, moeten ze maar lekker naar een ander land gaan.“

Bijna alle meiden zullen zodra ze thuis komen vertellen wat er vanavond besproken is.  Tot slot zeggen ze: “ We vinden het belangrijk dat er respect is voor elkaar, hetero of homo, iedereen moet in zijn waarde worden gelaten.”