logoArea

Dialoog met jongeren in Nunspeet:

'Ik ben veel meer dan een homo’

Het Veluwse Nunspeet bevindt zich in een gebied dat door veel mensen wordt gezien als de Nederlandse Bible Belt: een gebied waar streng religieuze opvattingen heersen.  Op 31 maart 2011 werd hier door het Humanistisch Verbond een dialoog georganiseerd in samenwerking met het Straathoekwerk. Michael en Henk, beiden homoseksueel, zijn aanwezig. Michael: 'ik ben veel meer dan een homo. De ene homo is de andere niet!'

Dialoogbegeleider Esra Visser gebruikte een fragment uit de dvd ‘Geloof in liefde’ als inleiding voor wat een levendige dialoog zou worden. De deelnemers werden aan de hand van het verfilmde verhaal van de Turkse Orhan Bucakli direct geconfronteerd met het spanningsveld tussen etnische afkomst, religie en homoseksualiteit. Dit spanningsveld kwam ook terug in de ervaringen van de twee aanwezige homoseksuele jongemannen, Michael en Henk. Beiden zijn geboren en getogen op de Veluwe en geconfronteerd met ouders die hun homoseksualiteit niet accepteerden. Religie en mogelijke negatieve reacties van hun omgeving speelden hier een zeer belangrijke rol. Hoewel het voor de ouders van Michael aanvankelijk vaststond dat hij door de duivel bezeten was, heeft hij nu echter de voorzichtige steun van zijn moeder die hem de ruimte gunt om zichzelf te zijn. Bij Henk is dit niet het geval. Hij leeft gescheiden van zijn ouders.

Tijdens de dialoog kwamen verschillende thema’s aan bod. Dit geldt ook voor  de vaak besproken aard van homoseksualiteit: is die nou aangeboren of aangeleerd? Zowel Michael als Henk gaf aan dat hun homoseksualiteit geen keuze was. Voor de deelnemers was het zeer leerzaam om te vernemen dat beiden aanvankelijk seksuele relaties hadden met vriendinnen. Deze relaties liepen stuk omdat het hetero zijn gewoon niet in hun geaardheid zit.

De grote verschillen in de beleving van homoseksualiteit vormden de allerbelangrijkste les die de dialoogdeelnemers meekregen. Tijdens dialogen blijkt telkens weer dat homoseksuelen over één kan worden geschoren. Velen zien hen als klonen van weerstand oproepende bekende Nederlanders als Gordon en Gerard Joling. Michael maakte  echter duidelijk dat hij helemaal niets moest hebben van deze homoseksuelen. Homoseksualiteit is slechts een heel klein onderdeel van zijn persoonlijkheid en dat onderdeel zal nooit de boventoon voeren. Sterker nog: Michael kan zich heel goed voorstellen dat openlijke homoseksuelen weerstanden oproepen en hij beschouwt dat als  ‘vragen om problemen’. Dit betekent echter niet dat hij agressie tegen openlijke homoseksuelen goedkeurt. Zijn levensmotto: ‘Ik ben veel meer dan een homo. De ene homo is de andere niet’.

Bij Henk daarentegen, lag dit totaal anders. Hij kiest voor een bestaan waarin zijn homoseksueel zijn wel duidelijk is voor de buitenwereld. Zijn levensmotto: ‘De mensen moeten me maar accepteren zoals ik ben’.

Aan het einde van de dialoog werd geïnventariseerd wat de deelnemers daarvan hadden opgestoken. Wat namen ze mee naar huis? De intenties waren overwegend positief. Een tweetal personen zou graag voorlichting over homoseksualiteit willen geven in het (vmbo) onderwijs.  Een deelnemer wil zich inzetten om Christenen zo ver te krijgen dat ze hun geloof serieus nemen en daarom op een respectvolle manier omgaan met homoseksualiteit.
     
Overigens was deze dialoogbijeenkomst voornamelijk gericht op jongeren met een Islamitische achtergrond. De deelnemers waren echter voornamelijk autochtoon; de lage opkomst van de islamitische jongeren werd -achteraf- verklaard door de gevoeligheid van het onderwerp homoseksualiteit.