Manai ka bholi. Wat zullen de mensen zeggen?
Zondag 17 december 2010, stichting SaVo, Amsterdam Zuidoost. Ondanks de sneeuwstorm is een grote groep belangstellenden afgekomen op deze dialoog in een tehuis voor hindoestaanse ouderen. Speciale gasten zijn Anita Chedi Shiwally, een hindoestaanse lesbische vrouw, en twee hindoestaanse homoseksuele mannen. De avond wordt georganiseerd in samenwerking met stichting SaVo. SaVo maakt taboe-onderwerpen binnen de hindoestaanse gemeenschap bespreekbaar. Eén van deze taboe-onderwerpen is homoseksualiteit. Na een compilatie van een aantal filmfragmenten over homoseksualiteit binnen de hindoestaanse gemeenschap vertelt Anita over haar ervaringen in zowel Nederland als Suriname. Ze vertelt onder andere over haar relatie met haar ouders, haar familie en haar inzet voor het verbeteren van de positie van hindoestaanse homo’s en lesbo’s. Naar eigen zeggen geen gemakkelijke strijd. Ook binnen haar eigen familie moet ze strijd leveren. Zo is ongeveer de helft van haar familie tegen wat ze allemaal doet, de andere helft staat achter haar. Om te beginnen moet je iets met wat een aantal keer genoemd wordt tijdens de dialoog: “Manai ka bholi”. Dit betekent “Wat zullen de mensen zeggen?” Een hindoestaanse homo licht toe dat je dit stadium echt wel voorbij moet wil je in het reine kunnen komen met je geaardheid. Hij zegt: “Het is een proces. Het heeft echt tijd nodig. Iedere homoseksueel gaat door een vergelijkbaar proces. Je bent bang dat je wordt afgewezen.” Daarnaast speelt schaamte een grote rol bij Hindoestanen. Iemand zegt: “Je kunt ook zeggen: “Ik heb schijt.” Maar dat is niet zo eenvoudig in de praktijk blijkt onder andere uit het verhaal van Anita! De sfeer tijdens de dialoog is overigens welwillend. Sommige uitspraken: “Als jij daar gelukkig mee bent, zijn wij dat ook.” En: "Je kunt dat niet veranderen, het is nu eenmaal zo.” En: “Wat moet je dan doen, ze verbannen?” De Dialoog wordt door een deelnemer vervolgens treffend samengevat: “Ik denk dat het nog heel kan duren voordat er geen problemen meer zijn. Wel vind ik het prachtig dat het in dit land ter sprake komt.” |