logoArea

Jongeren in Arnhem:‘bij Christenen is homoseksualiteit normaal, in de Islam niet’

Op 13 november organiseert Stichting Keyf een dialoogbijeenkomst over homoseksualiteit. Een groep Turkse, Koerdische, Marokkaanse en Antilaanse jongens én meiden tussen de 17 en 25 jaar kwam bij elkaar in Arnhem om in gesprek te gaan.

De dialoog werd geopend met door de gespreksleider, Nurten Ozdemir. Na de opening werd aan de jongeren gevraagd hun gedachten over mensenrechten, discriminatie, vrijheid, liefde en homoseksualiteit op papier te zetten. Hierna kwam het gesprek op gang en werden er gesproken over respect voor de liefde, wantrouwen in de liefde en wat het betekent als twee mensen voor elkaar gaan. Daarnaast werd gesproken over seksuele voorkeur, geloof en vrijheid van meningsuiting, discrimminatie, politieke keuze en seksuele voorkeur. Er werd opgemerkt dat ‘homoseksualiteit bij Christenen normaal is maar bij de Islam niet’ en ‘Nederlanders accepteren eerder een zoon of dochter die homoseksueel is dan allochtonen dat doen. En: als ik weet dat iemand homo is blijf ik op een afstand.’

Tijdens de bijeenkomst kijken de jongeren het interview van Orhan Bucakli ‘Worstelen met gevoelens’ van de DVD 'Geloof in Liefde'. De reacties van de aanwezigen varieerden: ‘Orhan heeft egoïstisch gehandeld zonder rekening te houden met zijn familie en kinderen'. En: 'Hij heeft ook een verantwoordelijkheid naar zijn kinderen en familie’, of: ‘het interview is bulshit’, tot: ’wel zielig voor hem’. Sommigen vonden dat iedereen zichzelf mag zijn, anderen hadden er moeite mee om dat te accepteren.

Hoewel het voor allochtone jongeren een moeilijk onderwerp is om mee om te gaan, zegt een aantal jongeren dat homoseksualiteit een keuze is die bij deze tijd hoort. Op de vraag wat ze zouden doen als hun eigen kind homoseksueel is, wordt door enkele jongeren verteld dat ze het kind daarbij geen ondersteuning zouden geven. Anderen gaven aan dat je zoiets moet mee maken voordat je hierover allerlei uitspraken kan doen.

Het was een pittige discussiebijeenkomst met scherpe vragen naar elkaar toe, waarbij er toch veel gelachen is. De aanwezigen konden zichzelf zijn, geen enkele uitspraak was vreemd of 'politiek correct'. Het was een dialoog waarbij jongeren vrij konden praten en er met veel belangstelling naar elkaar werd geluisterd.

Tot slot hebben een aantal jongeren te kennen gegeven dat het goed zou zijn een tweede bijeenkomst te organiseren om over het thema verder door te kunnen praten.